Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Αγιοβασιλιάτικα Καταναλούγεννα (ένας απολογισμός)

Ρωτάει η δασκάλα στην τάξη πώς φαντάζονται τα παιδιά τον Άι Βασίλη. Η Μαιρούλα τον φαντάζεται όπως τον θέλει η εκκλησία: ως έναν ξερακιανό γερο-άγιο που μοιράζει δώρα. Ο Γιαννάκης τον φαντάζεται όπως τον θέλει η Coca-Cola: ως ένα στρουμπουλό γέρο με άσπρη γενειάδα και κόκκινα ρούχα που μοιράζει δώρα. Ο Τοτός τον φαντάζεται όπως τον θέλει η πραγματικότητα: ως έναν τεράστιο Κώλο. "Και γιατί Τοτέ, φαντάζεσαι τον Άι Βασίλη ως έναν τεράστιο Κώλο;" ρωτάει η δασκάλα. Τοτός: "Γιατί όποτε ρωτάω τον πατέρα μου τί δώρο θα μου φέρει ο Άι Βασίλης φέτος, μου απαντάει: «Σκατά!»".
Μια χρονιά φεύγει, και μια καινούρια έρχεται. Η κατανάλωση μειώθηκε (πράγμα θετικό), όχι πάντα όμως από συνείδηση (πράγμα αρνητικό), αλλά κυρίως από ανημπόρια. Ως παρακαταθήκη για το χρόνο που φεύγει θα ήθελα να αφήσω, όχι ένα γράμμα στον Άι Βασίλη, αλλά αυτό το γράμμα σε ένα φίλο ψηφοφόρο. Επίσης, εύχομαι οι άνθρωποι, πολίτες αυτής της χώρας, να επιδείξουν μεταξύ τους αλληλεγγύη, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Προσωπικά όμως, την πιο γλυκιά ανάμνηση του χρόνου που φεύγει, μου την αφήνουν οι Λαϊκές Συνελεύσεις της Πλατείας Συντάγματος, όπου κάποιοι μπορέσαμε να ονειρευτούμε, και όπου κάποιοι γνωριστήκαμε με ανθρώπους που μπορούν και ονειρεύονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...