Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Είναι η Εξουσία, γατάκι!




Όχι, δεν "είναι ο καπιταλισμός", αγαπητέ Μπογιόπουλε, είναι η εξουσία.

Όχι, δεν "διαφθείρει η εξουσία", αγαπητέ Λόρδε Acton, η διαφθορά είναι προϋπόθεση της εξουσίας.

Και, όχι, δεν "είναι η γνώση δύναμη", αγαπητέ Francis Bacon, τα πλούτη είναι δύναμη.

Και για να κλείσει ο κύκλος, όχι, δεν "είναι η θρησκεία που εμποδίζει τους φτωχούς να σκοτώσουν τους πλούσιους", αγαπητέ Napoleon, είναι η εξουσία που εμποδίζει τους φτωχούς να σκοτώσουν τους πλούσιους.

Όταν μιλάμε για εξουσία, δεν υπάρχει ιδεολογία, υπάρχουν μόνο ιδεολογήματα.

Ο πολιτικός θα πει ό,τι εσύ θες να ακούσεις ώστε να τον ψηφίσεις. Και αφού αναλάβει την εξουσία θα βρει τρόπους να σου εξηγήσει αύριο γιατί αυτό που σου έλεγε χθες δεν ισχύει σήμερα. Κι όλα αυτά απλώς για να συνεχίζουν να πλουτίζουν οι πλούσιοι στο παρασκήνιο.

Και όσο η οικονομία ανθεί περισσεύουν να δίνονται και στους φτωχούς. Όταν όμως η οικονομία καταρρέει τότε η εξουσία τα παίρνει όλα πίσω από τους φτωχούς. Κι όταν τα πράγματα χοντραίνουν κι άλλο τότε πάμε σε πόλεμο.

Και μην είσαι αφελής, οι πλούσιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν και στην ευημερία, και στην κατάρρευση, και στον πόλεμο.

Και στον πόλεμο τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα από ποτέ. Ξεγυμνωμένα από κάθε ιδεολογία. Τότε η εξουσία θα σου μιλήσει για πατριωτισμό.

Αναρωτήσου όμως: Ποιοί γίνονται στρατιώτες; Οι φτωχοί. Μόνο οι φτωχοί. Μόνο.

Αν ο πατριωτισμός ήταν κάτι υψηλό, αν ο πατριωτισμός ήταν κάτι, τότε θα έβλεπες παιδιά πολιτικών, παιδιά από τζάκια, παιδιά πλουσίων, στα χαρακώματα. Όχι όμως. Κρέας για τα κανόνια γίνονται τα παιδιά των φτωχών. Μόνο. Αυτά δηλαδή που δεν θα αποκομίσουν κανένα όφελος από τον πόλεμο.

Έτσι και στην ειρήνη. Οι φτωχοί είναι πάντα τα κορόιδα της ιστορίας.

Πίστεψέ με, δεν είναι πιο πολύπλοκο από αυτό. Δες πολιτικές σειρές στην τηλεόραση, δες πολιτικές ταινίες, διάβασε πολιτικά και ιστορικά μυθιστορήματα, διάβασε ιστορία. Ένα και μόνο ένα μοτίβο θα αναγνωρίσεις σχετικά με την εξουσία. Ακόμα και όταν, με τις δικαιότερες των προθέσεων, την εξουσία καταλαμβάνουν οι καταπιεσμένοι, το αποτέλεσμα είναι απλώς να γίνουν Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη.

Σε κάποιους μπορεί να ακούγεται πολύ απλοϊκή η ανάλυση, κάποιος μπορεί να τη βρίσκει και αφελή, και ίσως να την πει ακόμα και λαϊκίστικη. Αυτό όμως συμβαίνει είτε επειδή ωφελείται από αυτό το εξουσιαστικό μοντέλο, είτε επειδή είναι τόσο ανόητος που έχει πιστέψει πως δεν μπορεί να σκέφτεται μόνος του, και πως μόνο πολύπλοκα γραμμένα κείμενα μπορούν να αποτελέσουν πολιτική ανάλυση.

Μην πέφτετε στην παγίδα. Μην είστε ανόητοι. Αν υπήρχε δυνατότητα να σας δώσει τώρα η εξουσία κάποια ψίχουλα για να μην τρελαθείτε, δεν θα το είχε κάνει ήδη; Το παιχνίδι της εξουσίας είναι στημένο σε τέτοιο βαθμό που αυτό που ανανεώνεται με την αλλαγή της εξουσίας είναι μόνο η ελπίδα στο μυαλό σου.

Και γιατί να θέλουν να ξαναγεννηθεί η ελπίδα στο μυαλό σου; Μα γιατί είναι ο μόνος τρόπος, σε περιόδους κατάρρευσης, να μην σκεφτείς να τους πετάξεις όλους στη θάλασσα. Αν δεν ανανεωθεί η ελπίδα στο μυαλό σου, μπορεί να σου μπουν διάφορες άλλες ιδέες, όπως να τους σκοτώσεις όλους και να ξαναρχίσεις από την αρχή.

Ο πολιτικός αρχηγός, που τώρα σου έχει γεννήσει την ελπίδα στο μυαλό, το είχε πει ξεκάθαρα, όταν τετραπλασιάστηκε το εκλογικό του αποτέλεσμα, πως το κόμμα του "απέτρεψε το πολιτικό σύστημα από ανεξέλεγκτες καταστάσεις". Αναφερόταν φυσικά στο κίνημα της Πλατείας Συντάγματος. Τί θα πει ανεξέλεγκτες; Ποιός δεν θα μπορούσε να τις ελέγξει; Μα το εξουσιαστικό σύστημα. Ποιούς δεν θα μπορούσε να ελέγξει; Τους εξουσιαζόμενους. Δηλαδή: Οι εξουσιαστές δεν θα μπορούσαν να ελέγξουν τους εξουσιαζόμενους.

Το κόμμα του λοιπόν παρουσιάζεται, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, ως η μοναδική ευκαιρία επιβίωσης του εξουσιαστικού πολιτικού συστήματος.

Μην περιμένεις επιχειρήματα από τη μεριά μου. Απλώς θυμήσου τα επόμενα που θα γράψω, όταν θα λες: "Να μου κοπεί το χέρι αν τους ξαναψηφίσω" (αυτό είχαν πει άλλωστε και οι γονείς σου παλιότερα για άλλο κόμμα αλλαγής).

Δεν θα καταργηθούν τα ΜΑΤ.

Δεν θα κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών.

Δεν θα καταργηθεί η ευνοιοκρατία.

Δεν θα φορολογηθούν οι πλούσιοι.

Δεν θα γίνουν δημοψηφίσματα.

Δεν θα επέλθει διαφάνεια.

Δεν θα πάψει η διαφθορά.

Δεν θα αποφασίζει η βάση του κόμματος.

Πολύ γρήγορα οι αξιόλογοι άνθρωποι του κόμματος θα βρεθούν στην απέξω,

κι εσύ δεν πήρες ποτέ τη ζωή σου στα χέρια σου.


6 σχόλια:

  1. "Ο πολιτικός αρχηγός, που τώρα σου έχει γεννήσει την ελπίδα στο μυαλό, το είχε πει ξεκάθαρα, όταν τετραπλασιάστηκε το εκλογικό του αποτέλεσμα, πως το κόμμα του "απέτρεψε το πολιτικό σύστημα από ανεξέλεγκτες καταστάσεις". Αναφερόταν φυσικά στο κίνημα της Πλατείας Συντάγματος."
    Δεν πιστεύω πως ισχύει, μάλιστα πιστεύω πως είναι καθαρό ψεύδος. Μπορούμε να έχουμε το κείμενο στο οποίο ειπώθηκε αυτό; Γιατί δεν ξέρω τίποτα τέτοιο και ίσα-ίσα ο ΣΥΡΙΖΑ στήριζε την αυτοοργάνωση του κινήματος των Αγανακτισμένων (μέσα στο οποίο πάλι δεν ήταν όλα ρόδινα, αλλά ας μην το αναλύσουμε αυτό τώρα).

    Επίσης, πολύ καλό είναι σε μια δημοκρατία να ψηφίζεις κάποιον και μετά να μην τον ξαναψηφίζεις άμα δεν σε ικανοποιεί στην εξουσία. Το άρρωστο είναι η οπαδική προσκόλληση σε κόμματα. Τη λειτουργία της κοινωνίας και των θεσμών δεν θα την αλλάξει ως δια μαγείας ένα κόμμα, όσο καλές προθέσεις και αν έχει, αλλά η θέληση και η επαγρύπνηση του ίδιου του λαού για κάτι καλύτερο. και αυτό νομίζω το έχει καταστήσει σαφές ο ίδιος ο Τσίπρας. Άλλωστε αγαπητέ, αυτοακυρώνεσαι νομίζω όταν προβάλλεις ως λύση επαναστάσεις, έχοντας όμως διαπιστώσει πως οι καταπιεσμένοι θέλουν απλώς να γίνουν καταπιεστές, άρα το σύστημα διατηρείται με διαφορετικό προσωπείο.

    Δυστυχώς κάποιοι προτιμάτε να γκρινιάζετε σε μια γωνία για την κακή σας τύχη και μέχρι εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Γιάννη, ιδού το καθαρό ψεύδος για το οποίο με κατηγορείς:

      Τα ακριβή λόγια του Τσίπρα: "Εγώ θα σας έλεγα δε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε και ένα ανάχωμα στην ανεξέλεγκτη κοινωνική σύγκρουση, η οποία ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα. Διότι αποτέλεσε μια ύστατη ελπίδα ανάκτησης της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Ύστατη ελπίδα".

      στο 0:55-1:15 https://www.youtube.com/watch?v=xNJvYnwzYTM

      Όσο για το αν γκρινιάζω σε μια γωνία για την κακή μου τύχη και μέχρι εκεί, ήμουν από την αρχή μέχρι το τέλος στην Πλατεία Συντάγματος και έζησα τα "παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ" από πολύ κοντά. Κι όταν το Σύνταγμα ξεφούσκωσε λόγω της απίστευτης καταστολής, το τελικό κλείσιμο το προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού ήταν πλέον ήσυχος πως θα κεφαλαιοποιούσε σε ψήφους το κίνημα των πλατειών.

      Δεν είναι η γκρίνια μου Γιάννη που με κάνει να τα γράφω αυτά.

      Και να σου πω γιατί δεν έχω λόγο να γκρινιάζω;

      Γιατί πήρα τελικά τη ζωή μου στα χέρια μου, και έφυγα από την Ελλάδα.

      Διαγραφή
    2. Μπραβο φιλε Διογενη, μακαρι να βρω τη δυναμη να το κανω και γω αν και νομιζω οτι πασχω απο το συνδρομο της Στοκχολμης..

      Διαγραφή
    3. Ε καλά τώρα, η ανεξέλεγκτη κοινωνική σύγκρουση δεν σημαίνει λαϊκή επανάσταση, ούτε η απαξίωση του πολιτικού συστήματος σημαίνει εκδημοκρατισμό. Σημαίνει κάλλιστα πραξικόπημα και δικτατορία, που είναι και πολύ πιο πιθανό αν κρίνω από το επίπεδο πολιτικής σκέψης της μεγάλης πλειοψηφίας. Οπότε το να πιαστεί κανείς από αυτή τη φράση ταιριάζει μάλλον σε σενάριο συνωμοσίας.
      Στο Σύνταγμα ήμουν κι εγώ μέρα παρά μέρα για ενάμιση μήνα και ασφαλώς σε όλα τα μεγάλα επεισόδια. Δεν ξέρω για τα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ που λες, εγώ με την παρέα μου κατέβαινα τότε και δεν είχα πολλή επαφή με τις διάφορες ενδοκινηματικές ίντριγκες. Αλλά το ξεφούσκωμα και το τελικό κλείσιμο δεν το προκάλεσε ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η καταστολή: το προκάλεσε η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ο οποίος νομίζεις πως θα κάνει και επανάσταση, που μας είχε αφήσει εμάς να μαζευόμαστε εκεί και να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα, λες και είχαμε υπογράψει κανένα συμβόλαιο. Πάλι η μειοψηφία ήμασταν, απλώς πιο δυναμική και βέβαια με τη συμμετοχή πολλών άσχετων, που αν και είναι προς τιμήν τους που θέλησαν να συμμετέχουν, τελικά κατέληξαν να ρίχνουν μούτζες με τη συνοδεία ταμπούρλων που βαρούσαν οι χρυσαυγίτες στην πάνω πλατεία. Α, υπήρχε και αυτός ο πολύ σημαντικός διαχωρισμός μεταξύ πάνω και κάτω πλατείας επίσης,
      Τέλος πάντων, νομίζω πως ανάμεσα σε μια κυβέρνηση ΝΔ και σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει χάος αμέτρητο που δεν μπορεί να παραβλέπεται έτσι απλά, ειδικά από προοδευτικούς ανθρώπους. Επίσης, κανείς δεν ισχυρίστηκε πως βγάζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση λύθηκαν δια μαγείας όλα τα δομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Σίγουρα όμως είναι ένα σημαντικό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, τουλάχιστον για μας που μείναμε ακόμα στην Ελλάδα και θέλουμε να σταματήσει να μας κυβερνάει ο κάθε Μπουμπούκος και ο κάθε τσεκουροφόρος ακροδεξιός. Είναι ιστορική η τωρινή συγκυρία για μια αριστερή κυβέρνηση και σίγουρα αξίζει να δοκιμάσουμε. Άλλωστε τι έχουμε να χάσουμε; Μια ακόμα κυβέρνηση Σαμαρά και ακροδεξιών;

      Διαγραφή
    4. Οι εργολάβοι κυβερνούσαν πάντα, οι καναλάρχες, οι εργοστασιάρχες, οι χρηματοδοτούντες τις προεκλογικές δαπάνες γενικώς. Αυτό σε μια "δημοκρατία" αυτού του τύπου φέρνει στις κάλπες τον κόσμο ψημένο από την ελπίδα που διακηρύττεται αλλά και φέρεται στον "αέρα" του κάθε ευνοούμενου κόμματος κάθε φορά. Η ψήφος πέφτει, η εξουσιοδότηση να κάνει ο,τι του υπαγορεύσουν οι χρηματοδότες έχει εξασφαλιστεί και ο γεμάτος ελπίδα πασίχαρος ψηφοφόρος επιστρέφει σπίτι του, στον καναπέ και την αμεριμνησία περιμένοντας να έρθει "μια ζαριά καλή και για μένα βρε ζωή". Ξεχνάει οτι είναι πολίτης, ξαναγίνεται ιδιώτης και στη συνέχεια πέφτει απ' τα σύννεφα όταν διαπιστώνει οτι είναι πάλι στη φάκα. Που τώρα πια μετά από τόση πορεία, τόση πλατεία, τόση πληροφορία, τόση συζήτηση και τόση ιστορία επιτρέπει ο ίδιος να δημιουργηθεί και ο ίδιος κάνει το βήμα και μπαίνει μέσα κλείνοντας οικειοθελώς μάτια και αυτιά.
      Η επιλογή είναι σαφής, ιδιώτης κάθε μέρα ή πολίτης κάθε μέρα. Μπορεί να ψηφίσει μπορεί και όχι αλλά το να ελέγχει, να τοποθετείται, να έχει γνώμη για όλα όσα αποφασίζονται και δράση για όλα όσα δεν αποφασίζονται, το να δημιουργεί δομές και να παιρνει μέρος στην κοινωνική/ πολιτική ζωή προάγοντας συγχρόνως τον ιδιωτικό του βίο δεν είναι απλώς απαραίτητο, είναι απόδειξη ότι είναι ζωντανός, κατευθύνει και ελέγχει ο ίδιος τη ζωή του και πιθανότατα θα είναι πολύ χαρούμενος με όλα αυτά. Γιατί το να παίρνεις τη Ζωή σου στα Χέρια σου έχει Μεγάλη Καύλα.

      Μ.Μ.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...