Ένας αφελής ρωτάει για τη Χρυσή Αυγή

Διάβασα στην "Εφημερίδα των Συντακτών", 25/9/2013, το άρθρο "1992-2012: Η ματωμένη 20ετία της Χ.Α.", που είναι ένας κατάλογος των επιθέσεων της Χρυσής Αυγής από το 1992 μέχρι το 2012.

http://www.efsyn.gr/?p=119899

Κατηγοριοποίησα της επιθέσεις (μέτρησα επιθέσεις και όχι θύματα, τα οποία είναι πολλαπλάσια των επιθέσεων) και ιδού:

45 επιθέσεις σε Ρομά, μετανάστες και πρόσφυγες, καταστήματα, στέκια και χώρους προσευχής μεταναστών.

42 επιθέσεις σε μαθητές, φοιτητές και ενήλικους, οργανωμένους, ή απλώς δηλωμένους, αριστερούς, και σε προεκλογικά περίπτερα (κυρίως της ΑΝΤΑΡΣΥΑ).

32 επιθέσεις κατά καταλήψεων αναρχικών, καταλήψεων μαθητικών και φοιτητικών, κατά αντιεξουσιαστικών κινήσεων και αντιρατσιστικών στεκιών.

14 επιθέσεις κατά διαδηλωτών, κινητοποιήσεων, ανοιχτών συνελεύσεων, αλλά και κατά ανθρώπων που έσπευσαν να βοηθήσουν θύματα των Χρυσαυγητών.

5 επιθέσεις σε ανένταχτους φοιτητές επειδή είχαν μακριά μαλλιά ή είχαν "αριστερίζουσα εμφάνιση", καθώς και σε άσχετους που τους πέρασαν για αλλοδαπούς.

1 επίθεση σε πολίτη που πήγε το παιδί του στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα.

1 επίθεση σε γυναίκα, με καυστικό σπρέι στο πρόσωπο, επειδή αρνήθηκε να πάρει το προεκλογικό υλικό που μοίραζαν.

1 επίθεση στο εβραϊκό νεκροταφείο της Νίκαιας για τα θύματα του ναζισμού.

1 επίθεση κατά ομοφυλόφιλων.

Δεν θα ασχοληθώ με τις δύο "μεμονωμένες" περιπτώσεις εναντίων ομοφυλόφιλων και Εβραίων που απλώς είναι τα απόνερα της λατρείας της Ναζιστικής "ιδεολογίας".

Δεν θα ασχοληθώ, επίσης, με τις επιθέσεις σε άσχετους, όπως η γυναίκα που δεν πήρε το φυλλάδιο της ΧΑ, ο πατέρας που πήγε το παιδί του στις "λάθος" κούνιες, ή ανθρώπους που είχαν την "ατυχία" να μοιάζουν με αλλοδαπούς ή αριστεριστές.

Και δεν θα ασχοληθώ, όχι επειδή δεν είναι σοβαρά περιστατικά, αλλά γιατί απλώς επαληθεύουν το χαμηλό νοητικό επίπεδο των Χρυσαυγητών.

Θα ασχοληθώ με τις υπόλοιπες επιθέσεις, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, και είναι εναντίων μεταναστών, αριστερών (κυρίως εξωκοινοβουλευτικών), αντιεξουσιαστών, αναρχικών, καταλήψεων και διαδηλώσεων.

Και τώρα κάποιες πρώτες αφελείς ερωτήσεις:

Ήμασταν όλοι αντιφασίστες

Καλώς τα, τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα...

Καλώς τους, τους ρατσιστές ψηφοθήρες της πορδής:

Ο Σαμαράς ήρθε στην εξουσία με υπόσχεση να ανακαταλάβει τις πόλεις από τους λαθρομετανάστες και να μην αφήσει τα πακιστανάκια με τα σκουρόχρωμα κωλαράκια τους να βρωμίζουν τους παιδικούς σταθμούς των Άριων ελληνόπουλων. Φτιάξανε οι προηγούμενοι στρατόπεδα "φιλοξενίας μεταναστών" που τα γέμισε ο Δένδιας με πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας, ενώ παράλληλα έστελνε τα ΜΑΤ στις καταλήψεις. Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι αντιεξουσιαστές και οι αναρχικοί ήταν οι εχθροί, την ίδια ώρα που οι ΜΑΤατζήδες, οι Δέλτα και οι Δίας ψηφίζανε με συντριπτικά ποσοστά Χρυσή Αυγή.

Μέχρι πριν λίγες μέρες ο Φαήλος έκανε τα γλυκά μάτια στη Χρυσή Αυγή, ο Πολύδωρας έλεγε ότι "χρειάζεται συνεννόηση με τη Χρυσή Αυγή στο πλαίσιο σύμπηξης ενός εθνικού μετώπου άμυνας υπέρ της πατρίδας", η ΧΑ ήταν αδερφό κόμμα, υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, νέοι που βοηθούσαν γριούλες και μοίραζαν τρόφιμα, αυτόκλητοι προστάτες που βοηθούσαν να ξεβρωμίσει ο τόπος, που φέρονταν στη Μπακογιάννη "με το σεις και με το σας", ενώ ταυτόχρονα σύμφωνα με τον Πάγκαλο "ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τρομοκρατική οργάνωση". 

Η Χρυσή Αυγή ήταν η "γλυκιά ελπίδα".

Η Διάπλασις των Παίδων

Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι μια σημερινή παράλληλη πραγματικότητα, όπου το μόνο που θα άλλαζε θα ήταν το θέμα των πανελλαδικών στην έκθεση.

Αφού δοθεί κάποιο άρθρο του δημοσιογράφου Μάνδρου Πασχαβέλη από την εφημερίδα "Καθυποταγή" όπου εξαίρεται η υπεύθυνη στάση και στιβαρή απόφαση της κυβέρνησης για επιστράτευση των εκπαιδευτικών, φαντάζομαι τη διατύπωση του θέματος:

"Με καθαρά εκπαιδευτικούς όρους, και ως μαθητής/μαθήτρια της τρίτης λυκείου, που σε πολύ λίγο θα ξεκινήσεις την ενήλικη ζωή σου είτε στην ανώτερη ή ανώτατη εκπαίδευση είτε στην αγορά εργασίας, τί έμαθες από τη στάση των εκπαιδευτικών σου, των συνδικαλιστικών οργάνων των καθηγητών, της κυβέρνησης, και της κοινωνίας εν γένει; Με τί εφόδια για το μέλλον σε προίκισε η στάση του κόσμου των ενηλίκων σχετικά με την απεργία των εκπαιδευτικών;"

Και τώρα φαντάζομαι μια πολύ προικισμένη μαθήτρια, που έχει καταφέρει να μην της καεί ο εγκέφαλος εντός της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που θέλει να γίνει συγγραφέας και αντιλαμβάνεται το μάταιο των σπουδών στο ελληνικό πανεπιστήμιο μετά το "σχέδιο Αθηνά", η οποία με αρκετή αυτοπεποίθηση, λογοτεχνικό οίστρο και χιούμορ αποφασίζει να απαντήσει σαν ανόητη παιδίσκη, τρολλάροντας τη διαδικασία.

Αφήνομαι να φανταστώ το σαρδόνιο χαμόγελό της ενώ γράφει, καθώς και το γραπτό της που δανείζεται τη φόρμα του ημερολογίου: