Επαγγελματίες Πολιτικοί Χορεύουν το Χορό της Βροχής

Ένας τύπος σου λέει πως αν τον πληρώσεις θα κάνει να βρέξει. Τον πληρώνεις. Αν κι εφόσον βρέξει, χρεώνεται την επιτυχία. Αν κι εφόσον δεν βρέξει, εφευρίσκει λόγους για να του πληρώσεις κι άλλα.

Οι επαγγελματίες πολιτικοί λένε πως αν πληρώσουμε φόρους και χάσουμε τις δουλειές μας θα σωθούμε από τη χρεοκοπία. Μένουμε άνεργοι και πληρώνουμε και τους φόρους. Αν κι εφόσον δεν χρεοκοπήσουμε θα χρεωθούνε την επιτυχία. Αν κι εφόσον χρεοκοπήσουμε, θα μας εξηγήσουνε γιατί πρέπει να παραμείνουμε άνεργοι και να πληρώσουμε κι άλλους φόρους.

"He rainmade you" από το The Wire, σεζόν 3, επεισόδιο 11

Η Μπαλάντα του Παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Συστήματος

Ο κύριος Αφελής πηγαίνει ένα απόγευμα και αγοράζει για 50 ευρώ από τον κύριο Επιτήδειο τους αριθμούς που θα κληρωθούν την επόμενη εβδομάδα στο λόττο. Μάλιστα αγοράζει -για άλλα 50 ευρώ- και την τυχερή πέτρα, την οποία πρέπει να τρίψει πάνω στο δελτίο με τους αριθμούς που αγόρασε από τον κύριο Επιτήδειο, για καλύτερα αποτελέσματα...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Σε παλιότερο κείμενό μου είχα γράψει πως "Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη του ριζικά καινούριου". Θα επανέρχομαι σε αυτή την ιδέα για να μην απογοητευόμαστε, διότι η απογοήτευση των ανθρώπων είναι ένα ζητούμενο της εκάστοτε εξουσίας καθώς οδηγεί στην παραίτηση και στην πολυπόθητη συναίνεση. Η απογοήτευση καθιστά τον άνθρωπο ανελεύθερο.

"Η Γερμανία και το ΔΝΤ οδηγούν την Ευρωζώνη στην έξοδο από την κρίση"

Αγιοβασιλιάτικα Καταναλούγεννα (ένας απολογισμός)

Ρωτάει η δασκάλα στην τάξη πώς φαντάζονται τα παιδιά τον Άι Βασίλη. Η Μαιρούλα τον φαντάζεται όπως τον θέλει η εκκλησία: ως έναν ξερακιανό γερο-άγιο που μοιράζει δώρα. Ο Γιαννάκης τον φαντάζεται όπως τον θέλει η Coca-Cola: ως ένα στρουμπουλό γέρο με άσπρη γενειάδα και κόκκινα ρούχα που μοιράζει δώρα. Ο Τοτός τον φαντάζεται όπως τον θέλει η πραγματικότητα: ως έναν τεράστιο Κώλο. "Και γιατί Τοτέ, φαντάζεσαι τον Άι Βασίλη ως έναν τεράστιο Κώλο;" ρωτάει η δασκάλα. Τοτός: "Γιατί όποτε ρωτάω τον πατέρα μου τί δώρο θα μου φέρει ο Άι Βασίλης φέτος, μου απαντάει: «Σκατά!»".

Μια χρονιά φεύγει, και μια καινούρια έρχεται. Η κατανάλωση μειώθηκε (πράγμα θετικό), όχι πάντα όμως από συνείδηση (πράγμα αρνητικό), αλλά κυρίως από ανημπόρια. Ως παρακαταθήκη για το χρόνο που φεύγει θα ήθελα να αφήσω, όχι ένα γράμμα στον Άι Βασίλη, αλλά αυτό το γράμμα σε ένα φίλο ψηφοφόρο. Επίσης, εύχομαι οι άνθρωποι, πολίτες αυτής της χώρας, να επιδείξουν μεταξύ τους αλληλεγγύη, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Προσωπικά όμως, την πιο γλυκιά ανάμνηση του χρόνου που φεύγει, μου την αφήνουν οι Λαϊκές Συνελεύσεις της Πλατείας Συντάγματος, όπου κάποιοι μπορέσαμε να ονειρευτούμε, και όπου κάποιοι γνωριστήκαμε με ανθρώπους που μπορούν και ονειρεύονται.

Περί Άδικων (αλλά Αναγκαίων) Μέτρων

Βασικό στοιχείο της ρητορείας της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά και της "νέας" κυβέρνησης, αποτελεί, σε διάφορες παραλλαγές, η φράση "Τα μέτρα είναι σκληρά και άδικα, αλλά είναι αναγκαία". Συνήθως οι πιο καλοί στη δραματική τέχνη υπουργοί και βουλευτές συνοδεύουν αυτή τη φράση με ατάκες σχετικές με τη στεναχώρια τους, τη δυσκολία τους να κοιμηθούν, και την εσωτερική σύγκρουση που βιώνουν σχετικά με την ηθική και την ιδεολογία τους. Στη συνέχεια, και στη βάση της αναγκαιότητας των μέτρων, χαρακτηρίζουν τους πολίτες που διαμαρτύρονται, διαδηλώνουν, απεργούν ή καταλαμβάνουν τους χώρους εργασίας τους, ως κατευθυνόμενους, ως παράλογους, ως παράνομους, και ως μη σεβόμενους τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Γράμμα σε ένα φίλο ψηφοφόρο

Αγαπητέ φίλε ψηφοφόρε,

Έχουμε καιρό να τα πούμε. Από τότε που πείστηκες πως "λεφτά υπάρχουν". Από τότε που άκουσες πως "το ΔΝΤ θα είναι καταστροφή για τον τόπο". Από τότε που σου υποσχέθηκαν πως "θα ενισχύσουν την οικονομική δραστηριότητα, θα δώσουν επίδομα αλληλεγγύης, θα αυξήσουν τα χρήματα του προϋπολογισμού για την υγεία και την παιδεία, θα φτιάξουν ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, δεν θα αυξήσουν το ΦΠΑ, δεν θα παγώσουν τους μισθούς για να μην παγώσει η αγορά, δεν θα επιβάλουν κανένα νέο φορολογικό βάρος στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα". Από τότε που θα εφαρμόζονταν ένα πρόγραμμα 100 ημερών όπου θα μειώνονταν η κρατική σπατάλη και όλα θα πήγαιναν κατ' ευχήν. Όλα αυτά τα άκουσες από το στόμα του Γεωργίου Παπανδρέου, τον οποίο και ψήφισες.

Το ΟΧΙ και η άρνηση

Τόσο καιρό, οι κύριοι που τρέφονται κυριολεκτικά ή ιδεολογικά από τον νεοφιλελευθερισμό κατηγορούσαν εμάς, τους πολίτες, πως έχουμε πάθει άρνηση. Όλη η ρητορεία αυτών των κυρίων που τρέφονται από την κρατική ή την ιδιωτική διαπλοκή εστιάζονταν στο ότι εμείς, οι πολίτες, αρνούμαστε να καταλάβουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης και το αναγκαίο των μέτρων. Μέχρι σήμερα οι κύριοι που υπερμάχονται του καπιταλιστικού τρόπου οικονομικής διακυβέρνησης, υποστήριζαν πως εμείς, οι πολίτες, αρνούμαστε να δούμε πως μετά την εφαρμογή των, όντως άδικων και σκληρών μεν, αναγκαίων δε, μέτρων η χώρα θα βγει από την ύφεση, το 2012, το 2013, το 2015, το 2020, το 2050, και πάει λέγοντας.

Αλληλεγγύη· όχι φιλανθρωπία.

Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα αφηρημένο σχήμα. Δεν είναι μια λέξη. Είναι μια πρακτική. Και δεν έχει καμία σχέση με τη φιλανθρωπία. Φιλανθρωπία κάνει η Μαριάννα Βαρδινογιάννη. Φιλανθρωπία κάνει η εκκλησία. Η φιλανθρωπία έχει ως ψυχαναλυτική βάση την επικύρωση της ανωτερότητας του φιλάνθρωπου έναντι αυτού που τη δέχεται. Ίσως αποτελεί και ξέπλυμα κάποιων προσωπικών ενοχών. Η φιλανθρωπία είναι μια εξουσιαστική στάση. Η αλληλεγγύη αντίθετα, είναι το ηθικό καθήκον που έχουν τα μέλη μιας κοινωνίας να αλληλοϋποστηρίζονται και να αλληλοβοηθούνται. Αλλά, θα μου πείτε, όλα αυτά είναι λέξεις...

Θα μπορούσα, λοιπόν, να φτιάξω κι ένα τσιτάτο για να δείξω τη διαφορά αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας, που θα πήγαινε κάπως έτσι: "Φιλανθρωπία είναι να δώσεις σε έναν πεινασμένο ένα πετρόψαρο από τα ψάρια που έπιασες. Αλληλεγγύη είναι να πηγαίνετε μαζί για ψάρεμα." Και θα μου λέγατε πως αυτό ήταν κάπως καλύτερο...

Επειδή όμως, όπως μας δίδαξε ο Wittgenstein, το νόημα των ηθικών εννοιών διαφεύγει της γλώσσας, και συνεπώς και της σκέψης, και το νόημα αυτό το βρίσκουμε μέσα από τη χρήση της λέξης, θα σας διηγηθώ μια προσωπική ιστορία. Μια προσωπική ιστορία για το νόημα της λέξης αλληλεγγύη όπως τη βίωσα.

Εγώ Ελπίζω να τη Βολέψω

Ο τίτλος αυτός αποτελεί το κατακάθι της σκέψης της πλειοψηφίας των πολιτών που κατοικούν στην Ελλάδα, οι οποίοι είτε ενδόμυχα και ασυνείδητα, είτε συνειδητά και ξεδιάντροπα πιστεύουν και ελπίζουν πως αν και η χώρα καταστρέφεται, αυτοί θα τη βολέψουν.

Ο Διάλογος έχει πολλά ποδάρια (ποίηση)

Φίλε ομιλητή,

Επειδή ο διάλογος είναι το κοσκίνισμα όσων δεν θέλουν να ζυμώσουν.

Επειδή η έλλειψη δράσεων βρίσκει άλλοθι στις βαθυστόχαστες συζητήσεις.

Επειδή με πορδές δε βάφονται αυγά.

Επειδή επιτυχία του ρήτορα είναι να κάνει τη νύχτα μέρα.

Επειδή η Ιστορία δεν περιγράφει τις συζητήσεις αλλά τις πράξεις.

Επειδή η ένταση της φωνής δεν ενισχύει το επιχείρημα.

Επειδή το δικαίωμά σου να μιλάς δεν περιλαμβάνει και την υποχρέωσή μας να σε πάρουμε στα σοβαρά.

Επειδή ο σίγουρος τρόπος για να μη μάθεις τίποτα είναι να ξέρεις ήδη.

Επειδή η πίστη σου στην εξυπνάδα των λόγων σου σε κάνει απλά ανόητο.

Επειδή η εικόνα σου για τον κόσμο δεν είναι ο κόσμος, αλλά απλά μια εικόνα του.

Επειδή υπάρχουν κάποιοι που μπορούν και σκέφτονται μόνοι τους.

Επειδή το να επαναλαμβάνεις αυτά που λες δεν τα καθιστά αληθινά.

Επειδή η κούραση στα μάτια μου δεν συνιστά συμφωνία.

Κι επειδή η θεωρία είναι θεωρία και η πράξη πράξη,

Σκάσε και Πράξε.

πρωινό twitter περί του νομοσχεδίου για την ανωνυμία των blogs

· Diogenisoskilos Καλημέρα κουκουλοφόροι ανώνυμοι blogers και twitters... Ταυτότητα και ΑΦΜ παρακαλώ... Γιατί αλλιώς θα το πώ στον Πάσχο...

Mndeia @Diogenisoskilos καλημέρα, αλλά πρόσεξε, θα έχεις να κάνεις με το σκύλο μου! :D

Diogenisoskilos @Mndeia ταυτότητα για τον κουκουλοφόρο σκύλο έχουμε δεσποινίς;

Mndeia @Diogenisoskilos κυρία του εαυτού μου παρακαλώ και ο σκύλος μου είναι ατσιπάριστος :)

Diogenisoskilos @Mndeia χωρίς τσίπα δηλαδή, όπως και η κουκουλοφόρα κυρά του...