Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

η λογική των δύο άκρων





Σκεφτόμουν να γράψω ένα κείμενο με τις λογικές πλάνες στις οποίες υποπίπτουν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν τη λογική των δύο άκρων και καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν αυτή προέρχεται. Ανέτρεξα στο "Όργανον" του Αριστοτέλη, μπήκα στο σάιτ του Stanford στο "Informal Logic", έψαξα στη Britannica στο λήμμα "logical fallacy", αλλά τότε μου ήρθε στο μυαλό κάτι πολύ, μα πάρα πολύ πιο απλό: το παράδειγμα που μας έφερναν οι καθηγητές μας στο σχολείο για την κακή χρήση του λογικού επιχειρήματος:  



Α: Ο αστυνομικός είναι όργανο

Β: Το μπουζούκι είναι όργανο

Άρα: Ο αστυνομικός είναι μπουζούκι



και συνειδητοποίησα πως είναι εντελώς ανάλογο με το βασικό επιχείρημα των πολιτικών, δημοσιογράφων, ανθρώπων των γραμμάτων, καλλιτεχνών, διανοητών και φιλοσόφων στην Ελλάδα της κρίσης:


Α: Ο αριστερός χρησιμοποιεί βία

Β: Ο χρυσαυγίτης χρησιμοποιεί βία

Άρα: Ο αριστερός είναι χρυσαυγίτης



Αν αυτό εξακολουθεί σε κάποιους από εσάς να φαίνεται λογικό επιχείρημα, έχω και άλλα παρόμοια. Έχω πολλές κατηγορίες ανθρώπων που χρησιμοποιούν βία, και συνεπώς, σύμφωνα με τη λογική αυτή, είναι και αυτοί χρυσαυγίτες:


Οι αστυνομικοί χρησιμοποιούν βία,


οι στρατιώτες χρησιμοποιούν βία,


οι χειρουργοί χρησιμοποιούν βία,


οι οδοντίατροι χρησιμοποιούν βία,


οι κρεατοφάγοι χρησιμοποιούν βία,


όσοι σκοτώνουν κουνούπια χρησιμοποιούν βία,


όσοι ξεχορταριάζουν τα χωράφια τους χρησιμοποιούν βία,


όσοι κάνουν τατουάζ χρησιμοποιούν βία,


ακόμα και οι εραστές χρησιμοποιούν βία.



Οπότε φίλοι και οπαδοί αυτής της λογικής, οφείλετε να ομολογήσετε πως η αναφορά στη βία, και η καταδίκη της από όπου κι αν αυτή προέρχεται, δεν αποτελεί επιχείρημα.

Ακόμα και στο νομικό μας σύστημα τα βίαια επεισόδια και τα εγκλήματα εξετάζονται κατά περίπτωση και μόνο. Ακόμα και ο φόνος εξετάζεται κατά περίπτωση. Αλλιώς, σύμφωνα με τη λογική σας, θα έπρεπε να υπάρχει μόνο μια παράγραφος για το φόνο που θα έλεγε: "ο δολοφόνος καταδικάζεται δις ισόβια", και δίπλα μια τελεία και μια παύλα. Οπότε, προφανώς για εσάς όλα αυτά τα "κατά συρροή", "ιδιαζόντως απεχθής", "απεχθής", "εκ προμελέτης", "κατά συναυτουργία", "εν βρασμό ψυχής", "σε νόμιμη άμυνα", "εξ αμελείας", είναι ασήμαντες συμπαραδηλώσεις.
   

Για να πω αυτό που θέλω στη συνέχεια, θα σας κάνω μια φαινομενικά απλή ερώτηση:


Τι ήταν ο Αλέξανδρος Παναγούλης;


Η απάντηση της μεταπολίτευσης:
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης υπήρξε πολιτικός και ποιητής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της χούντας των συνταγματαρχών, και έγινε παγκοσμίως γνωστός για την ηρωική του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν.


Η απάντηση του καθεστώτος των συνταγματαρχών:
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης ήταν ο άνθρωπος που καταδικάστηκε δικαίως από στρατοδικείο δις εις θάνατον με εκτέλεση, για την απόπειρα δολοφονίας του πρωθυπουργού και υπουργού εθνικής αμύνης Γεωργίου Παπαδοπούλου στις 13 Αυγούστου 1968.



Γιατί εκπλήσσεσαι πολιτικέ, δημοσιογράφε, λογοτέχνη, καλλιτέχνη, διανοούμενε, φιλόσοφε, απλέ υποστηρικτή της λογικής "καταδικάζω τη βία από όπου κι αν αυτή προέρχεται";


Ε, ναι λοιπόν, θα σου το αποκαλύψω:


Ακόμα και η απόπειρα δολοφονίας, ακόμα και ο φόνος, ακόμα και οι μαζικές σφαγές, μπορούν να ονομαστούν από απεχθή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μέχρι ηρωικές πράξεις, ανάλογα με το καθεστώς που τις αξιολογεί.

Και το πώς θα ονομάσει το καθεστώς μια τέτοια πράξη, δεν χαρακτηρίζει στην πραγματικότητα την πράξη καθεαυτή, αλλά, αντίθετα, χαρακτηρίζει το καθεστώς.


Αντίστοιχα, το αν θα ονομάσεις την απεργία "εργατικό δικαίωμα" (όπως ορίζει το Σύνταγμα της Ελλάδος), ή "βίαιη αντικοινωνική πρακτική", χαρακτηρίζει εσένα και όχι την πράξη.


Το αν θα ονομάσεις έναν άνθρωπο "αγωνιστή" ή "ταραξία" χαρακτηρίζει εσένα και όχι τον άνθρωπο.

5 σχόλια:

  1. πολυ καλο ρε συ Διογενη!! μπραβο για τη σκεψη και την διατυπωση της!!
    το κακο ειναι οτι θα το διαβασουμε εμεις οι γραφικοι αριστεροι κ αυτοι που πρεπει να το διαβασουν ουτε καν θα ασχοληθουν...
    παντως και παλι μπραβο!συνεχισε ετσι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τα συγχαρητηρια μου!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γεια σας,

    Στηρίξατε το επιχείρημά σας σε μια σειρά λογικών σφαλμάτων. Για παράδειγμα, παρεξηγείτε τη θεωρία των δύο άκρων και εξισώνετε διαφορετικές μορφές βίας.
    Η θεωρία υποστηρίζει πως τα δύο άκρα, δηλαδή, η άκρα Αριστερά(και όχι συλλήβδην η Αριστερά) και η άκρα Δεξιά συναντώνται ως προς τα μέσα. Δεν ταυτίζει τους στόχους τους, που είναι ομολογουμένως διαφορετικοί. Άλλο το όραμα της (άκρας) Αριστεράς, άλλο της (άκρας) Δεξιάς.
    Ακόμη, η βία που ασκεί ο χειρουργός είναι αποδεκτή για πολλούς λόγους. Για παράδειγμα, αποσκοπεί στη διατήρηση της ζωής. Δεν θα σχολιάσω κάθε παράδειγμα βίας ξεχωριστά, γιατί θα ήταν απρόσφορο. Όμως, απ' όλα όσα αναφέρατε, το μοναδικό αμφιλεγόμενο είναι εκείνο που αφορά την κρεοφαγία. Πράγματι, υπάρχει ηθικό ζήτημα, όπως και ζήτημα υπευθυνότητας(αν ενδιαφέρεστε για περισσότερες πληροφορίες, σας συστήνω το «Τρώγοντας Ζώα» του, κατά άλλα μυθιστοριογράφου, Τζόναθαν Σάφραν Φόερ).
    Η βία που ασκεί η άκρα Αριστερά(αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η σκοπιά σας αφορά περισσότερο, αυτήν τη σκοπιά προσπαθήσατε να υπερασπισθείτε) είναι, πράγματι, παρόμοια σε πολλά σημεία με εκείνη της άκρας Δεξιάς. Για παράδειγμα, συναντώνται στην εξωθεσμικότητα, στην αψήφηση των νόμων, στην επιθυμία να ανατρέψουμε το πολίτευμα για να εγκαθιδρύσουμε ένα άλλο(διαφορετικό πολίτευμα οραματίζονται οι μεν, διαφορετικό οι δε), στη συμφωνία ότι προκειμένου να το ανατρέψουμε δικαιούμαστε ή, ακόμη, νομιμοποιούμαστε να χρησιμοποιήσουμε βία(από τις λεκτικές της εκφάνσεις και την περιφρόνηση των θεσμών μέχρι τις ληστείες, τις βομβιστικές επιθέσεις και τις δολοφονίες).
    Τουλάχιστον σε επίπεδο προθέσεων, τα οράματά τους είναι διαμετρικά αντίθετα. Συμβαίνει όμως συχνά(και επαληθεύεται ιστορικά) να επιβεβαιώνεται αυτή η αρχή: όταν χρησιμοποιώ τα μέσα του εχθρού, σύντομα γίνομαι ο εχθρός. Παρόλ' αυτά, όπως μπορείτε να το διαπιστώσετε ακόμη κι απ' αυτή τη συζήτηση μεταξύ μας, η άκρα Αριστερά είναι περισσότερο συμπαθής στην κοινή γνώμη από την άκρα Δεξιά. Δεν είναι τυχαίο, η άκρα Αριστερά έχει πράγματι ορισμένα φιλάνθρωπα οράματα που, σαν τέτοια, φαντάζουν υπέροχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για την άκρα δεξιά τι έχεις να συμπληρώσεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Ανώνυμος10 Ιουνίου 2013 - 8:08 μ.μ.

    Επειδή είσαι ακροδεξιός και τα επιχειρήματά σου είναι σαθρά. Λες ότι συναντιούνται στην εξωθεσμικότητα... Πως το ορίζεις αυτό; Ανέκαθεν η ακροδεξιά, ήταν θεσμική και πάντα το τοπικό καφάλαιο καθώς και οι ξένες μεγάλες δυνάμεις την στήριζαν. Για πες μας και τα ιστορικά σου παραδείγματα, που έγιναν το ίδιο οι ακροδεξιοί και ακροαριστεροί; Πως είναι εξωθεσμικοί οι ακροδεξιοί πχ; Όταν οι μισοί μπάτσοι είναι ακροδεξιοί και έχουν το ακαταλόγιστο όταν βασανίζουν αντιφα; Όταν όλοι οι ακροδεξιοί χαίρουν ασυλίας από τα διακαστήρια ακόμα και όταν συλληφθούν και ομολογήσουν; Όταν με μυστικά κονδύλια όλοι οι φασίστες-μπράβοι παίρνουν ένα χαρτζιλίκι... Όταν μετά από λίγο καιρό τους κάνουν βουλευτές και τους δίνουν όπλα, αντί να είναι στην φυλακή; Όταν τα μμε τους σπρώχνουν με κάθε τρόπο και αναπαράγουν την ατζέντα τους. Δεν είναι εξωθεσμικοί λοιπόν... Αλλά αν το σύστημα έλεγε ξεκάθα πως είναι τα αγαπημένα του τέκνα, οι ψήφοι τους θα εξατμιζόντουσαν σε λίγες μέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...