Ανθρωπογεωγραφία

(χαλαρώστε, μη σφίγγεστε, δεν είναι δοκίμιο, μια λαογραφία του ποδαριού είναι, με παιχνιδιάρικη διάθεση)

Κάποιοι από εμάς μεγάλωσαν με τους γονείς τους να τους λένε: "κάνε ό,τι θες στη ζωή σου, αρκεί να είσαι ευτυχισμένος, και να είσαι καλός άνθρωπος".

Κάποια άλλα παιδιά μεγάλωσαν με τους δικούς τους γονείς να τους λένε: "εκεί έξω είναι ζούγκλα, αν δεν τους γαμήσεις πρώτος θα σε γαμήσουν".

Οι πρώτοι γονείς είναι συνήθως "φτωχοί πλην τίμιοι βιοπαλαιστές", ή άνθρωποι που κατάφεραν να μην έχουν οικονομικά προβλήματα, λόγω του ότι σπούδασαν ή λόγω του ότι ήταν πάντα δουλευταράδες.

Οι γονείς της δεύτερης κατηγορίας είναι γονείς από φραγκάτα τζάκια, ή γονείς που έκαναν περιουσίες με λαμογιές, ή, κυρίως, γονείς που προσπάθησαν να κάνουν φράγκα με λαμογιές, αλλά τους έφαγαν τα μεγαλύτερα ψάρια.

Τα παιδιά των πρώτων είναι συνήθως αριστεροί ή αναρχικοί.

Τα παιδιά των δεύτερων είναι συνήθως κεντρο-αριστερο-δεξιο-φιλελεφθερο-ΠΑΣΌΚοι ή ακροδεξιοί.

Όσο για τα παιδιά που είναι σήμερα φασίστες, είχαν γονείς που τους έλεγαν "Θα κάνις αυτώ που σου λαίο ΕΓΟ! κολλόπεδο!", πριν τα πλακώσουν στις σφαλιάρες.

Ντίλι-ντίλι-ντίλι του Φασίστα το Καντήλι

Ντίλι-ντίλι-ντίλι,

ντίλι το καντήλι

που έφεγγε και κένταγε

η ΝουΔούλα το μαντίλι,

ντίλι-ντίλι-ντίλι.

 

Ήρθε ο Μπαλτάκος,
και πήρε το φιτίλι
μέσ' από το καντήλι
που έφεγγε και κένταγε

η ΝουΔούλα το μαντίλι,

ντίλι-ντίλι-ντίλι.

Ήρθε κι ο Κασιδιάρης,
κι έδωσε τον Μπαλτάκο
που πήρε το φιτίλι
μέσ' από το καντήλι
που έφεγγε και κένταγε

η ΝουΔούλα το μαντίλι,

ντίλι-ντίλι-ντίλι.

Ο Σαμαράς τσιτάρει Σαίξπηρ...

Ελληνικό Κοινοβούλιο, πρόταση μομφής, 10 Νοεμβρίου 2013:

Η Βελούδινη Χούντα

Αναρωτιόμουν ποιά είναι η δικιά μας "Κόκκινη Γραμμή";

Ποιά είναι αυτά τα πράγματα που δεν θα ανεχτούμε;

Και μετά θυμήθηκα τις "Κόκκινες Γραμμές" των βουλευτών του ΛΑΟΣ, της ΔΗΜΑΡ, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, και προσφάτως των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Όποτε άκουσα "Κόκκινη Γραμμή", ακολούθησε η "Κομματική Πειθαρχία" και το "Διαφωνώ αλλά Υπερψηφίζω".

Μια "Κόκκινη Γραμμή" λάστιχο. Μια Πολιτική λάστιχο. Μια Ιδεολογία λάστιχο. Μια Ηθική λάστιχο. Μία Λογική λάστιχο. Με μόνο στόχο την εξουσία.

Σε αυτή τη "στρατηγική του λάστιχου" εκπαιδεύτηκαν και οι πολίτες. Πάντα πίστευα πως η κυβέρνηση, ανάμεσα στα άλλα, έχει και ένα εκπαιδευτικό καθήκον, απέναντι στους πολίτες. Τώρα καταλαβαίνω πως αυτό το "εκπαιδευτικό καθήκον" η κυβέρνηση το επιτελεί, και το επιτελούσε πάντα, με άψογο τρόπο. Απλώς είναι διαφορετικές οι αξίες με τις οποίες εγώ πιστεύω πως πρέπει να "εκπαιδεύονται" οι πολίτες από τους πολιτικούς, και διαφορετικές οι "αξίες" με τις οποίες όντως "εκπαιδεύονται" οι πολίτες από τους "πολιτικούς".

Παλιά εκπαίδευαν στο "άρπαξε να φας και κλέψε νά 'χεις" και στο "έτσι κάνουν όλοι", μετά στην "ηθική του νόμιμου" και στο "εγώ ελπίζω να τη βολέψω", στο "και πάλι καλά να λες", στο "μη χέζεις εκεί που τρως" και στο "μη δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει", στο "τι να κάνουμε, έτσι είναι τα πράγματα" και στο "αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει ποτέ".   

"Monkey see monkey do"

Και θα έρθει η μέρα που θα σε κατηγορήσουν που δεν αντιστάθηκες. Θα σου πουν οι τότε πολιτικοί: "Καλά εμείς οι πολιτικοί σας καταστρέψαμε, εσείς γιατί δεν φωνάξατε; Γιατί δεν μας ανατρέψατε;".

Θα βγουν οι Πάγκαλοι της εποχής και θα σου πουν: "Μαζί τη φέραμε τη Χούντα".

Γιατί όχι "ολοκληρωτικο-καπιταλιστές";

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια "παράφραση" του ελεεινού άρθρου του Τάκη Μίχα: Γιατί όχι "εθνικοσοσιαλιστές";

Το πρωτότυπο εδώ:  http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=26057

Έκανα μόνο 13 αντικαταστάσεις λέξεων, 1 αντιμετάθεση προτάσεων, και διόρθωσα 14 λάθη (συντακτικά, γραμματικά και μορφοποίησης).

Γιατί όχι "ολοκληρωτικο-καπιταλιστές";

Ο έλεγχος που ασκεί η νεοφιλελεύθερη Δεξιά στην πνευματική ζωή της χώρας είναι τόσο ασφυκτικός ώστε πλέον έχει περάσει στο υποσυνείδητο των πολιτών της χώρας και σημαδεύει τη χρήση της γλώσσας. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη δημοσιογραφική γλώσσα όπου τα γλωσσικά ιδεολογικά κατασκευάσματα της Δεξιάς χρησιμοποιούνται κατά κόρον ακόμα και από δημοκρατικά ΜΜΕ που δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν το πρόβλημα.

η λογική των δύο άκρων

Σκεφτόμουν να γράψω ένα κείμενο με τις λογικές πλάνες στις οποίες υποπίπτουν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν τη λογική των δύο άκρων και καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν αυτή προέρχεται. Ανέτρεξα στο "Όργανον" του Αριστοτέλη, μπήκα στο σάιτ του Stanford στο "Informal Logic", έψαξα στη Britannica στο λήμμα "logical fallacy", αλλά τότε μου ήρθε στο μυαλό κάτι πολύ, μα πάρα πολύ πιο απλό: το παράδειγμα που μας έφερναν οι καθηγητές μας στο σχολείο για την κακή χρήση του λογικού επιχειρήματος:  

Α: Ο αστυνομικός είναι όργανο

Β: Το μπουζούκι είναι όργανο

Άρα: Ο αστυνομικός είναι μπουζούκι

και συνειδητοποίησα πως είναι εντελώς ανάλογο με το βασικό επιχείρημα των πολιτικών, δημοσιογράφων, ανθρώπων των γραμμάτων, καλλιτεχνών, διανοητών και φιλοσόφων στην Ελλάδα της κρίσης: