Ανθρωπογεωγραφία

(χαλαρώστε, μη σφίγγεστε, δεν είναι δοκίμιο, μια λαογραφία του ποδαριού είναι, με παιχνιδιάρικη διάθεση)

Κάποιοι από εμάς μεγάλωσαν με τους γονείς τους να τους λένε: "κάνε ό,τι θες στη ζωή σου, αρκεί να είσαι ευτυχισμένος, και να είσαι καλός άνθρωπος".

Κάποια άλλα παιδιά μεγάλωσαν με τους δικούς τους γονείς να τους λένε: "εκεί έξω είναι ζούγκλα, αν δεν τους γαμήσεις πρώτος θα σε γαμήσουν".

Οι πρώτοι γονείς είναι συνήθως "φτωχοί πλην τίμιοι βιοπαλαιστές", ή άνθρωποι που κατάφεραν να μην έχουν οικονομικά προβλήματα, λόγω του ότι σπούδασαν ή λόγω του ότι ήταν πάντα δουλευταράδες.

Οι γονείς της δεύτερης κατηγορίας είναι γονείς από φραγκάτα τζάκια, ή γονείς που έκαναν περιουσίες με λαμογιές, ή, κυρίως, γονείς που προσπάθησαν να κάνουν φράγκα με λαμογιές, αλλά τους έφαγαν τα μεγαλύτερα ψάρια.

Τα παιδιά των πρώτων είναι συνήθως αριστεροί ή αναρχικοί.

Τα παιδιά των δεύτερων είναι συνήθως κεντρο-αριστερο-δεξιο-φιλελεφθερο-ΠΑΣΌΚοι ή ακροδεξιοί.

Όσο για τα παιδιά που είναι σήμερα φασίστες, είχαν γονείς που τους έλεγαν "Θα κάνις αυτώ που σου λαίο ΕΓΟ! κολλόπεδο!", πριν τα πλακώσουν στις σφαλιάρες.

Το Κράτος Παρακράτησε (προσοχή στην αμφισημία)

εναλλακτικός τίτλος:

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας του Νότου

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μεγάλο, οπότε όσοι καπνίζετε ανάψτε τσιγάρο.

Όσοι είστε ανυπόμονοι, στο κείμενο αυτό υποστηρίζω πως είναι πιθανό η δολοφονία Φύσσα να μην έγινε με εντολή της ΧΑ. Προσοχή, δεν εννοώ πως δεν υπήρξε καθόλου εντολή της ΧΑ να επέμβει ο Ρουπακιάς. Υπήρξε εντολή της ΧΑ, αλλά συνυπήρξε και μία άλλη εντολή, αυτή των εργοδοτών της ΧΑ, δηλαδή του ΠΑΣΟΚοΝΕοΔΗΜΟΚΡΑτικού παρακράτους, ως προβοκάτσια και αντιπερισπασμός ενάντια στις κινητοποιήσεις των αντιφρονούντων και της κοινωνικής επανάστασης που φοβούνται πως έρχεται.

Εκτός κι αν ο Ρουπακιάς είναι ένας παράφρων, που του είπανε να χέσει, κι αυτός πήγε και ξεκωλώθηκε.

Πρώτα αναφέρομαι σε ό,τι έχει ανακοινωθεί, από τις επίσημες αρχές της χώρας και μόνο, σχετικά με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, σχετικά με τη ΧΑ, με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και την Ελληνική Αστυνομία. Μετά θα θέσω μερικά πολύ εύλογα ερωτήματα.

Μήπως; (ερωτήματα για τον Νίκο Ρωμανό)

Γεγονός πρώτο: ο Νίκος Ρωμανός όταν ήταν 15 χρονών, ήταν δίπλα στον 15χρονο αδερφικό του φίλο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε εκ προθέσεως, με όπλο, από την αστυνομία, χωρίς καμία αιτία, όπως αποδείχτηκε στο δικαστήριο.

Ο Κούγιας, συνήγορος υπεράσπισης του δολοφόνου αστυνομικού, είχε θέσει τότε το ερώτημα: "Τί γύρευε στα Εξάρχεια ο δεκαπεντάχρονος;"

Δεύτερο γεγονός: ο Νίκος Ρωμανός, είκοσι χρονών πια, μαζί με άλλους, κοντά στην ηλικία του, προσπάθησαν να ληστέψουν μία τράπεζα και συνελήφθησαν από την αστυνομία. Ο Ρωμανός υποστηρίζει πως, μετά τη σύλληψή του, οι αστυνομικοί τον βασάνισαν, αυτόν και τους συγκατηγορούμενούς του.

Σήμερα, στη χώρα που ζω, τίθεται το ερώτημα: "Μήπως τους άξιζε που τους βασάνισε η αστυνομία;", και ο Κούγιας, πριν περάσει μια μέρα από τη σύλληψή τους, εμφανίζει τον εαυτό του δικαιωμένο εκ των υστέρων, αφού ο φίλος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου είναι εγκληματίας τρομοκράτης (κατά τον Κούγια).

Παρεμπιπτόντως, ο Νίκος Ρωμανός που ήταν αυτόπτης μάρτυρας δολοφονίας και μάρτυρας κατηγορίας, δεν προσήλθε στο δικαστήριο. Αυτό μόνο καλό θα μπορούσε να αποδειχτεί για την υπεράσπιση του δολοφόνου, παρ' όλο που ο πελάτης του Κούγια καταδικάστηκε ούτως ή άλλως.

Μιας και, στη χώρα που ζω, μπορούν λοιπόν και τίθενται ερωτήματα του στιλ: "Τί γύρευε στα Εξάρχεια ο δεκαπεντάχρονος;" και "Μήπως τους άξιζε που τους βασάνισε η αστυνομία;", έχω κι εγώ μερικά ερωτήματα να θέσω: