Αναρωτιόμουν ποιά είναι η
δικιά μας "Κόκκινη Γραμμή";
Ποιά
είναι αυτά τα πράγματα που δεν θα ανεχτούμε;
Και
μετά θυμήθηκα τις "Κόκκινες Γραμμές" των βουλευτών του ΛΑΟΣ, της ΔΗΜΑΡ,
του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, και προσφάτως των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Όποτε άκουσα "Κόκκινη
Γραμμή", ακολούθησε η "Κομματική Πειθαρχία" και το "Διαφωνώ
αλλά Υπερψηφίζω".
Μια "Κόκκινη
Γραμμή" λάστιχο. Μια Πολιτική λάστιχο. Μια Ιδεολογία λάστιχο. Μια Ηθική
λάστιχο. Μία Λογική λάστιχο. Με μόνο στόχο την εξουσία.
Σε
αυτή τη "στρατηγική του λάστιχου" εκπαιδεύτηκαν και οι πολίτες. Πάντα
πίστευα πως η κυβέρνηση, ανάμεσα στα άλλα, έχει και ένα εκπαιδευτικό καθήκον,
απέναντι στους πολίτες. Τώρα καταλαβαίνω πως αυτό το "εκπαιδευτικό
καθήκον" η κυβέρνηση το επιτελεί, και το επιτελούσε πάντα, με άψογο τρόπο.
Απλώς είναι διαφορετικές οι αξίες με τις οποίες εγώ πιστεύω πως πρέπει να
"εκπαιδεύονται" οι πολίτες από τους πολιτικούς, και διαφορετικές οι "αξίες"
με τις οποίες όντως "εκπαιδεύονται" οι πολίτες από τους "πολιτικούς".
Παλιά
εκπαίδευαν στο "άρπαξε να φας και κλέψε νά 'χεις" και στο "έτσι
κάνουν όλοι", μετά στην "ηθική του νόμιμου" και στο "εγώ
ελπίζω να τη βολέψω", στο "και πάλι καλά να λες", στο "μη
χέζεις εκεί που τρως" και στο "μη δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει",
στο "τι να κάνουμε, έτσι είναι τα πράγματα" και στο "αυτός ο
κόσμος δεν αλλάζει ποτέ".
"Monkey see monkey do"
Και
θα έρθει η μέρα που θα σε κατηγορήσουν που δεν αντιστάθηκες. Θα σου πουν οι
τότε πολιτικοί: "Καλά εμείς οι πολιτικοί σας καταστρέψαμε, εσείς γιατί δεν
φωνάξατε; Γιατί δεν μας ανατρέψατε;".
Θα βγουν οι Πάγκαλοι της εποχής
και θα σου πουν: "Μαζί τη φέραμε τη Χούντα".




